Anonieme beller bedreigt hele wethoudersgezin

Een wethouder heeft besloten om een bedrijf in zijn gemeente te laten sluiten. Het bedrijf zette op grote schaal illegale arbeidskrachten in. De Poolse arbeiders waren in erbarmelijke onderkomens ondergebracht en ze kregen weinig betaald en vaak pas na lang aandringen. Volgens de wethouder was er sprake van uitbuiting. Er is verdeeldheid in de gemeente over het nemen van de maatregel omdat hiermee ook werkgelegenheid verloren gaat. Bovendien kennen sommige raadsleden de eigenaar persoonlijk. De burgemeester kan in dit geval de doorslag geven in de besluitvorming.

In een blog op het internet uit een raadslid van de oppositie stevige kritiek op het besluit van de wethouder. De blog wordt goed gelezen in de omgeving en de reacties erop zijn niet mals. Hij zou geen hart hebben voor ondernemers. Ook wordt tegen hem gebruikt dat hij nog steeds niet in de gemeente woont waarvan hij wethouder is. Dat dit geen onwil is, wordt gevoeglijk achterwege gelaten. Een ware hetze tegen de wethouder is ontketend. Een deel van de reacties is anoniem en bevat bedreigingen in de trant van: ‘hij gaat het nog wel merken’.

Onvrede en agressie
Het raadlid van de oppositie wast zijn handen in onschuld. Hij heeft alleen zijn mening geuit, vindt hij. Dat zijn blog zoveel onvrede en agressie zou oproepen, had hij ook niet kunnen vermoeden.

“De wethouder houdt zich voor dat dit soort intimidaties nu eenmaal een consequentie is van het vak waarvoor hij zelf heeft gekozen. Toch betrapt hij zich erop dat ook hij af en toe twijfelt aan de juistheid van zijn besluit. Dit baart hem zorgen.”

Veiligheid van gezin
’s Avonds, rond etenstijd krijgt de wethouder thuis telefoontjes van een anonieme beller die hem zegt dat hij weet waar zijn kinderen naar school gaan, en dan neerlegt. De wethouder probeert het gesprek zo af te ronden, dat zijn vrouw niets vreemds vermoed. Hij wil voorkomen dat ze ongerust wordt, en hem gaat vragen zijn baan op te geven omwille van de veiligheid van het gezin. Dat er iets gaande is, heeft zijn vrouw echter allang in de gaten. Ze heeft gemerkt dat mensen in de winkels anders op haar reageren dan anders.

De wantoestanden die de politie aantrof bij het gesloten bedrijf en zijn mogelijk het topje van de ijsberg. Met de gemeenteraadsverkiezingen in zicht krijgt de zaak echter een extra dimensie. Binnen de partij van de wethouder is twijfel gerezen over de vraag of het wel verstandig was, de impopulaire maatregel nu te nemen.

Isolement
De wethouder raakt in een isolement. Hij vertelt niemand dat hij dreigtelefoontjes krijgt, ook weer om te voorkomen dat zijn vrouw zich ongerust gaat maken. Hij houdt zich voor dat dit soort intimidaties nu eenmaal een consequentie is van het vak waarvoor hij zelf heeft gekozen. Toch betrapt hij zich erop dat ook hij af en toe twijfelt aan de juistheid van zijn besluit. Dit baart hem zorgen.